Најави за акции кои следат

No Results Found

The page you requested could not be found. Try refining your search, or use the navigation above to locate the post.

Извештаи од изминати акции

Доломити и Јулиски Алпи

Доломити и Јулиски Алпи

Клупската акција беше замислена ФЕРАТИ, ФЕРАТИ, ФЕРАТИ низ најубавите делови на Европа, Доломити во Северна Италија и Словенија. Прва авантура: Постојна Јама, Словенија Повторно ги откриваме убавините на подземјето. 99 години по првата туристичка посета на пештерата од страна на Надвојводата на Австроунгарската империја,  Фердинанд, ние заедно со врвулица луѓе поминуваме покрај неверојатни форми на пештерски накит. На излезот од пештерата, пред единствената подземна пошта во светот ги видовме и уникатните Човечки рипки. Втора авантура: Пунта Пениа, Мармолада, Доломити, Италија Нема повеличенствен планински амбиент од Доломитите. Тоа го велам со години наназад. Мноштво долини со питоми населби сместени под густи шуми над кои има стрмни карпи во неверојатни облици. А, на Мармолада е највисокиот врв на Доломитите, Пунта Пениа (3.342 м.), сместен над стрмен глечер, под кого е езерото Fedaia на 2.000 метри надморска височина. На убав сончев ден, планиравме да се искачиме до врвот по фератата Мармолада. Но, откако не го најдовме вистинскиот приод до фератата тргнавме на нормалната патека која води низ глечерот Мармолада, по која, дисциплинирано и внимателно, одеа уште стотина качувачи, прикачени во наврска. Во „полна“ зимска планинарска опрема (дерези, шлем, цепин, Y сет за ферата) внимателно поминувавме низ глечерот, а потоа и по фератата, која не носи скоро до 3.300 метри височина. Последните метри се најтешки; врвот е на дофат, а чекорењето е бавно. На врвот извадивме и тегла со мармалада од шипки, која ја изедовме во сласт. На врвот има голем метален крст и мала планинарска куќа. А, од врвот се гледаше пирамидестиот Антелао, втор по височина на Доломитите, трите Тофани, масивот Села со врвот Пиц Бое, длабоки зелени долини и езера. Убавина.... read more
Кривошија

Кривошија

Ако според многумина Шар Планина е најубава планина во Македонија, тогаш поширокиот реон на Лешница е нејзин најубав дел. И ако веќе одиме во длабочина, кога веќе се тврди дека Лешница е срцето на Шара, тогаш областа Кривошија е епицентарот на природното богатство на тој реон. ПСД Макпетрол во не така далечното минато многупати организираше акции на Кривошија, најпрво од Попова Шапка како почетна точка, а потоа и од селото Бозовце (околу 1300 м.н.в.) кое се покажа дека е поблиска и поедноставна варијанта (поради асфалтниот пат). За тие акции претходно беа објавувани извештаи, но поминатите предели заслужуваат да бидат објавени уште еднаш, поготово што беа опфатени во само еден ден, а и со цел да се поттикне нивната заштита од страна на заканите од човечка страна (во прв план сечењето на шумата и менувањето на водните текови). Во продолжение следат фотографии и... read more
Цопузи, Голем Крчин, Турен Камен

Цопузи, Голем Крчин, Турен Камен

Во утринските часови на 20 мај, платото пред некогашната караула (сега реконструирана како Бигорски Скит “Свв. Кирил и Методиј”) над селото Битуше беше почетна точка за искачување на Голем Крчин за педесетина планинари во организација на неколку планинарски друштва. За голем дел од нив ова беше една од ретките можности да се посетат прекрасни предели движејќи се по солидно обележани патеки. Од друга страна пак, поголемиот дел од учесниците од групата организирана од старана на ПСД Макпетрол, добија и многу повеќе – прекрасни водопади, извори, карпи, езерца, шума и терен по кој речиси и да не стапнала човека нога. Првата цел за тој ден беа прекрасните крчински водопади познати како Цопузи, кои најдобро можат да се доживеат во овој период од годината кога се топи снегот на потегот северозападно од Голема Краста (2118 м.н.в.). Дотаму се стига по половина час (вкупно час и пол од стартот пред скитот) напуштајќи ја главната патека што води до Голем Крчин кај ливадата и одејќи по стрмно беспатје во насока на северниот дел на карпата. Втората цел, врвот Голем Крчин беше исто така искачен на помалку вообичаен начин, од северната страна, при што повторно во најголем дел групата се движеше по стрмен терен, на неколкупати „пресечен“ од лавини, во долниот дел со густа вегетација, а погоре со снег. По искачувањето на врвот (2 часа сметајќи од под водопадите), оние кај кои се почувствува поголем замор се вратија преку главната патека, додека другите продолжија кон третата цел за тој ден – Турен Камен –  поминувајќи питоми тревнати предели со снег, езерца и потоци и по 3-3.5 часа се вратија преку одлично обележаната патека што... read more