Шупља Стена, 11 октомври 2018

Шупља Стена, 11 октомври 2018

Што да се каже?! Тура каква што би посакал секој планинар, особено на временски услови какви што беа вчера. Датумот на одржување на акцијата не случајно одбран, октомври. Планината гори во овој период, „очобол“ како што се изрази некој од групата. Бои кои не можат да се видат во урбани средини, ниту во парк, ниту на водно… тоа не се вистинските бои. За да ги видите во полн сјај, ќе мора дефинитивно да отидете на планина, подалеку од цивилизација, таму каде што нема смог, таму каде што сончевиот зрак нема што да го сопре, пригуши. Интересот за оваа акција беше голем, но, за жал, поради кондиционата и техничката тежина на турата, бројот на учесници моравме да го ограничиме на 30-тина искусни планинари, колку што може да собере врвот а да не се чувствуваме како сардини во конзерва. Тргнавме во 5 часот од Скопје. Една група планинари од Охрид ни се придружи и двајца „мештани“, вкупно 31 човек. Нешто по 7 часот стартувавме од Жировница. Се движевме по стандардната маркирана патека, по течението на Таировска Река, поминавме помеѓу Куртово Ќуле и Арпушки Камен, па преку седлото помеѓу Плоча и Три Синори во правец на преминот Шкртец. Го испречивме целото подножје на Шупља Стена по прилично кос терен до под самиот врв и на крај право нагоре до крајната дестинација. Попатно има само еден извор со питка вода на влезот во шумата, на околу 2.5 км. oд селото. Движењето се одвива по разгазена маркирана патека се до Шкртец. До самиот врв се стигнува по тревнат терен. Последните 100-150 метри се технички, се поминува тесен срт, од двете страни се провалии. На... read more
Долина THETH, Проклетије, Албанија

Долина THETH, Проклетије, Албанија

„Ниту едно друго населено место не ми дало такво чувство на величенствена изолираност од светот, како Theth“, напишала Едит Дарам (Edith Durham), позната писателка и светски патник, која во 1908 година ја посетила долината Theth. Стотина години подоцна (во мај 2015 година) ја посетивме долината и уживавме во мирот и тишината, недопрената природа, високите планински врвови и вкусната локална храна. Кон Theth возеше само едно комбе дневно, а во долината имаше само неколку гостински куќи, малку планинари и уште помалку туристи. И сто години подоцна за долината Theth се зборуваше како за мистична, далечна, ретко посетена, недостапна долина, скриена меѓу високите врвови на Проклетије во Северна Албанија. Во август 2018 последните 15-тина км. до долината сеуште е земјен пат, но по него имаше вистинска променада на комбиња, џипови, и лесни возила. Претходно скромните гостински куќи, како „со квасец“, нараснале со по 50-тина кревети, има голем хотел и туристички инфо центар.  Имаше многу повеќе туристи со сандали, светкави блузи и големи очила за сонце отколку планинари. Ние со нашите планинарски чизми, ранци и шлемови, како да бевме паднати од Марс. Нашиот план беше да се искачиме на врвот Маја Арапит и да го посетиме водопадот Theth. Во сабота наутро тргнавме кон врвот Маја Арапит (2.217 м.). Врвот е познат како „Албански Матерхорн“ поради својот впечатлив изглед (огромен ѕид висок 800 метри – највисок каменит ѕид на Балканот). Оддалеку врвот изгледа непристапно, како вистинска брана на долината Theth, но сепак има обележани патеки  по кои треба внимателно движење. Патеката започнува од туристичкиот инфо центар, во правец кон преминот Qafa e Pejës  (премин кој во дамнешни денови бил користен да се стигне... read more
ДУРМИТОР И КАЊОНИНГ ВО ЦРНА ГОРА

ДУРМИТОР И КАЊОНИНГ ВО ЦРНА ГОРА

Секоја посета на Црна Гора изненадува. Малата, каменита Црна Гора им го нуди на посетителите она што го има во изобилие: планини, море и љубезност. За секого има по некоја авантура: планинарење, велосипедизам, кајакарење, рафтинг, кањонинг, ферати, плажи, стари градови, манастири,  планинарско трчање … Ние од бројната понуда успеавме да планинариме, да се спуштиме низ два кањона, да  одиме на плажа, да ги посетиме Жабљак и Никшиќ, да го посетиме Манастирот Острог и да запознаеме и уживаме со нови пријатели. Сите воздивнувавме од убавина кога се искачувавме кон Боботов Кук (2.523 м.), највисокиот врв на Дурмитор, над градот Жабљак. Планинска тишина, остри карпести врвови над тревнати падини, езера – планински очи и мноштво планинари по нив. Нашата група како да слета од вселената, со темни очила, шлемови и планинарски чизми, со облека со долги ракави и ногавици. Слегувајќи од врвот поминававме покрај туристи кои се искачуваа кон врвот облечени во маици со прерамки, кратки панталони и лесни патики, а една „белокожа планинарка“ беше облечена во костим за капење. Сакавме што подолго да го одложиме слегувањето во Жабљак, меѓу автомобилите и гужвата и се одмаравме покрај планинското око и на „Седлото“ на 1.900 метри надморска височина, лежејќи на пладневното сонце и слушајќи далечни грмежи (и повремено ‘рчење на Т.) Дурмитор ни изгледаше убав и од подножјето, од брегот на Црно Езеро на 1.450 метри, каде што со Никшиќко пиво во рацете гледавме каде бевме пред неколку часа (на врвот Боботов Кук). Ден после искачувањето на 2.523 метри бевме на 0 метри надморска височина, во бокакоторскиот залив. Дел од групата уживаше во морската вода во Пераст, а неколкумина со Влатко Контиќ... read more
Доломити и Јулиски Алпи

Доломити и Јулиски Алпи

Клупската акција беше замислена ФЕРАТИ, ФЕРАТИ, ФЕРАТИ низ најубавите делови на Европа, Доломити во Северна Италија и Словенија. Прва авантура: Постојна Јама, Словенија Повторно ги откриваме убавините на подземјето. 99 години по првата туристичка посета на пештерата од страна на Надвојводата на Австроунгарската империја,  Фердинанд, ние заедно со врвулица луѓе поминуваме покрај неверојатни форми на пештерски накит. На излезот од пештерата, пред единствената подземна пошта во светот ги видовме и уникатните Човечки рипки. Втора авантура: Пунта Пениа, Мармолада, Доломити, Италија Нема повеличенствен планински амбиент од Доломитите. Тоа го велам со години наназад. Мноштво долини со питоми населби сместени под густи шуми над кои има стрмни карпи во неверојатни облици. А, на Мармолада е највисокиот врв на Доломитите, Пунта Пениа (3.342 м.), сместен над стрмен глечер, под кого е езерото Fedaia на 2.000 метри надморска височина. На убав сончев ден, планиравме да се искачиме до врвот по фератата Мармолада. Но, откако не го најдовме вистинскиот приод до фератата тргнавме на нормалната патека која води низ глечерот Мармолада, по која, дисциплинирано и внимателно, одеа уште стотина качувачи, прикачени во наврска. Во „полна“ зимска планинарска опрема (дерези, шлем, цепин, Y сет за ферата) внимателно поминувавме низ глечерот, а потоа и по фератата, која не носи скоро до 3.300 метри височина. Последните метри се најтешки; врвот е на дофат, а чекорењето е бавно. На врвот извадивме и тегла со мармалада од шипки, која ја изедовме во сласт. На врвот има голем метален крст и мала планинарска куќа. А, од врвот се гледаше пирамидестиот Антелао, втор по височина на Доломитите, трите Тофани, масивот Села со врвот Пиц Бое, длабоки зелени долини и езера. Убавина.... read more
Кривошија

Кривошија

Ако според многумина Шар Планина е најубава планина во Македонија, тогаш поширокиот реон на Лешница е нејзин најубав дел. И ако веќе одиме во длабочина, кога веќе се тврди дека Лешница е срцето на Шара, тогаш областа Кривошија е епицентарот на природното богатство на тој реон. ПСД Макпетрол во не така далечното минато многупати организираше акции на Кривошија, најпрво од Попова Шапка како почетна точка, а потоа и од селото Бозовце (околу 1300 м.н.в.) кое се покажа дека е поблиска и поедноставна варијанта (поради асфалтниот пат). За тие акции претходно беа објавувани извештаи, но поминатите предели заслужуваат да бидат објавени уште еднаш, поготово што беа опфатени во само еден ден, а и со цел да се поттикне нивната заштита од страна на заканите од човечка страна (во прв план сечењето на шумата и менувањето на водните текови). Во продолжение следат фотографии и... read more
Цопузи, Голем Крчин, Турен Камен

Цопузи, Голем Крчин, Турен Камен

Во утринските часови на 20 мај, платото пред некогашната караула (сега реконструирана како Бигорски Скит “Свв. Кирил и Методиј”) над селото Битуше беше почетна точка за искачување на Голем Крчин за педесетина планинари во организација на неколку планинарски друштва. За голем дел од нив ова беше една од ретките можности да се посетат прекрасни предели движејќи се по солидно обележани патеки. Од друга страна пак, поголемиот дел од учесниците од групата организирана од старана на ПСД Макпетрол, добија и многу повеќе – прекрасни водопади, извори, карпи, езерца, шума и терен по кој речиси и да не стапнала човека нога. Првата цел за тој ден беа прекрасните крчински водопади познати како Цопузи, кои најдобро можат да се доживеат во овој период од годината кога се топи снегот на потегот северозападно од Голема Краста (2118 м.н.в.). Дотаму се стига по половина час (вкупно час и пол од стартот пред скитот) напуштајќи ја главната патека што води до Голем Крчин кај ливадата и одејќи по стрмно беспатје во насока на северниот дел на карпата. Втората цел, врвот Голем Крчин беше исто така искачен на помалку вообичаен начин, од северната страна, при што повторно во најголем дел групата се движеше по стрмен терен, на неколкупати „пресечен“ од лавини, во долниот дел со густа вегетација, а погоре со снег. По искачувањето на врвот (2 часа сметајќи од под водопадите), оние кај кои се почувствува поголем замор се вратија преку главната патека, додека другите продолжија кон третата цел за тој ден – Турен Камен –  поминувајќи питоми тревнати предели со снег, езерца и потоци и по 3-3.5 часа се вратија преку одлично обележаната патека што... read more
ЗИМСКА ШКОЛА 2018 ПСД МАКПЕРТОЛ

ЗИМСКА ШКОЛА 2018 ПСД МАКПЕРТОЛ

На 14 јануари 2018 година, на Попова Шапка, беше одржана третата по ред Зимска Школа на планинарско спортското друштво Макпетрол од Скопје. 60-тина учесници, од целосни почетници, до искусни планинари, учествуваа во практичната примена на зимската техничка опрема и техниката на движење во зимски услови под надзор на регистрираните планинарски водичи: Никола Доновски, Стојан Хаџијевтимов, Петар Герасимов, Марјан Милановски, Деан Ивановски, Владимир Трповски и Горан Николоски. Учесниците на Зимската школа користеа своја техничка планинарска опрема, но, и техничка планинарска опрема обезбедена од ПСД Макпетрол: дерези, цепини, шлемови, појаси, јажиња, карабинери, дрезги. Во првиот дел од Школата, на падината во близина на хотелот „Бора“ на Попова Шапка, на учесниците им беа покажани: движење по снег и употреба на планинарски стапчиња, употреба на дерези, употреба на цепин, движење со дрезги, изработка на снежен профил. Секој од учесниците повеќепати го проба покажаното. Во попладневниот дел од Школата учесниците вежбаа движење во наврска по стрмен терен и спречување на падови со цепин. Напишал: Горан Николоски Фотографии: од учесниците.      ... read more
КОМОВИ (20 – 23 октомври, 2017)

КОМОВИ (20 – 23 октомври, 2017)

Црна Гора има неколку планински масиви со врвови над 2.400 метри; Проклетије, Дурмитор и Комови. Масивот Комови се наоѓа во југоисточниот дел на Црна Гора, опкружен со планината Беласица, со Кучките планини и со Проклетије. Највисоките врвови на масивот Комови се Кучки Ком (2.487 м.), Среден Ком (2.483 м.), Љеворечки Ком (2.496 м.) и Васојевачки Ком (2.461 м.). Најкратко (околу 2 до 2:30 часа од еко катунот Штавна) е искачувањето на Васојевачки Ком (2.461 м.). Подолго (до 4 часа) и понапорно е искачувањето на Љеворечки Ком (2.496 м.), а најнапорно и најдолго (4 часа) е искачувањето на Кучки Ком (2.487 м.). Среден Ком (2.483 м.) е за 4 метри понизок од Кучки Ком и е поврзан со него со опасен гребен. Од Скопје до висорамнината Штавна во Црна Гора се стигнува преку Косово (Приштина и Пеќ) – Рожаје – Беране – скршнување пред Андријевица кон превојот Трешњевик (1.570 м.) и потоа уште 4 км до еко катунот Штавна на 1.787 м., во вкупна должина од околу 270 км во еден правец. Еко катунот Штавна е комплекс од 10 современи куќички (со по 5, односно, со 6 кревети, кујна, бања), ресторан и прекрасен поглед кон врвовите на Комови.   Кучки Ком Од еко катунот Штавна води обележана патека до раскрсницата каде што планинарските патоказите ги покажуваат насоките на патеките кон врвовите. Патеката кон Кучки Ком води преку сипар и зимзелена шума до Челото на Меѓукомље и до превојот Меѓукомље. Меѓу Кучки и Васојевачки Ком се наоѓа цирк, пространа камена долина во која некогаш имало глечер. До врвот Кучки Ком успонот е тежок и на места, опасен. Дел од обележаната патека... read more

Архива