Карбула

Карбула

Во Македонија, па и пошироко, има многу населби со име Селце. Името Сенце што го носи преубавото горнореканско селце, сместено покрај Горни и Долни Сенечки Карпи над најтесниот дел од клисурата на реката Радика, кај некои од учесниците на акцијата за искачување на врвот Карбула предизвика мала забуна. Најверојатно мислеа дека се работи за ненамерна печатна грешка при објавата на акцијата и претпоставуваа дека кон Карбула ќе се тргне од малореканското село Селце, што ќе беше секако преголем потфат во услови кога на местото одредено за почеток на пешачењето шеснаесетчлената група пристигна во 10.15. Како и да е, Сенце е селце во вистинска смисла на зборот – мало, одвоено од цивилизацијата, неприметливо кога се патува од Маврови Анови кон Дебар, дури и малку воочливо на мапа. До пред неколку години немаше ниту асфалтен пат, што не ги спречуваше мештаните редовно да си ги посетуваат и обновуваат родните куќи, да се грижат за црквата и да започнат обновување на џамијата. Сенце за момент стана познато како место во чија близина за прв пат беше заловен примерок на реткиот балкански рис за строго научни цели во 2010 година. Впрочем делови од потесниот реон на Сенце имаат големо природно значење поради различни причини како од апсект на фауната така и од гледна точка на флората и тие се прогласени за строго заштитени зони во НП Маврово. Поради овие причини, а и поради тоа што се бараше појдовна точка алтернативна на Галичник, Маврово или Болетин, ПСК Макпетрол реши да ја реализира акцијата за искачување на Карбула преку Сенце. Она што најмногу треба да се внимава кога му се пристапува на врвот во пролетниот... read more
30-31.03.2019 Солунска Глава

30-31.03.2019 Солунска Глава

Викенд на Јакупица, Солунска Глава Сабота 30 Март, 8 часот, 11 луѓе, членови на ЗПСК Макпетрол и Фри Хајкерс-Неготино, подготвени за викенд на Јакупица. Тргнавме по широкиот колски пат со цел извори на река Бабуна. Како логистика имавме и џип кој ги носеше ранците (хедонистичките реквизити) до дом. После 6 км, од главниот пат се издвојува планинарска патека во десно, која води до водопадот и изворите на река Бабуна. Се упативме во тој правец. Патеката беше видно и прегледно маркирана со црвено бела хоризонтална маркација се до водопадот каде ја направивме и паузата за кафе. Малку потаму беа и изворите и пештерата. Патеката до пештерата беше проодна и сигурна, па и неа ја посетивме. Враќањето беше по истата патека и по колскиот пат се до планинарскиот дом Чеплес. Се пријавивме кај домарот уредно си плативме и си ги добивме однапред резервираните места во стариот дел од домот. Во домот се е по старо, како од времето. Дури и кујната ја има истата улога како од времето, па имавме можност да си спремиме соодветна вечера и да уживаме во истата без било какви забелешки од страна на новиот домар. Недела 31 Март, 6 часот, 11 луѓе + двајца кои изразија желба да ни се придружат. Првичниот договор беше да се движиме по зимската патека, но по разговорот со локалните планинари кои ги затековме во домот и домарот, одлучивме да одиме по летната патека. Првиот контакт со снегот го имавме малку пред долна Бабина дупка. Снегот го имаше тук-тек и бидејќи сеуште беше рано утрото, беше солидно цврст, без реална потреба од користење дерези. Над долна Бабина дупка маркираната патека беше... read more
Кадиица и Лута

Кадиица и Лута

Чудна пролет на планината Бабуна. Ако ги занемариме пупките во непосредната близина на селото Ореов Дол, ќе мислевме дека сме дошле за време на сушна есен. Рекичките беа тука, но оскудни со вода како да е лето. Зимата штотуку си замина, а снег речиси и да немаше. Меѓу сите овие нелогичности и променливости имаше една константа – пределите што ги поминавме беа прекрасни како и секогаш, без разлика на сезонските услови. Во 7.30 тргнавме од селската чешма што одвај „капеше“, принудувајќи нѐ да го оставиме големото шише да се наполни додека да се вратиме. По речиси 8 часа поминати во релативно лесно пешачење без воопшто да сретнеме некого, по патеки кои секоја година се повеќе се „губат“, се вративме на истото место. Шишето одамна беше полно, а се наполнија и нашите души од прекрасните понуди на овие предели на... read more
24.03.2019 Антени, технички тренинг

24.03.2019 Антени, технички тренинг

Редовен тренинг за учесниците на двете високогорски акции Алпи 2019 што ќе се одржат во јули/август, на кој беа извежбани повеќе техники и тоа: врзување во наврска, движење во наврска со симулација на падови/пролизгување и техника на запирање, правење Т сидриште со цепин и правење систем за извлекување на пропаднат учесник во наврската во глечерска... read more
Веливар 10.03.2019

Веливар 10.03.2019

Прочка. Ден кога, нели треба да си ги простиме грешките, да побараме прошка. Затоа и само 9 „грешници“, кои на тој христијански ден отидоа, ако не во свое, тогаш во името на сите оние кои им имаат згрешено на планините, на шумите, на природата… да се покајат и побараат прошка за се она што човештвото и цивилизацијата им има направено. Традиционално, по не знам кој пат, во раните утрински часови се упатуваме кон с. Жировница од каде ја започнуваме и завршуваме оваа преубава тура. Сме ја оделе и порано зимски ама никогаш како овој пат тешко. Дека Прочка. Големи се гревовите што сме ги направиле кон природата. Некој гледа. Покрај се, сега и хидроцентрали ќе никнат кои нема да можат да ги покријат потребите ниту на Жировница. Ама затоа ќе иимаме нови асфалтирани патишта кои ќе водат до водените зафати. Барем нема многу да се мачиме за да го искачиме Веливар. Ќе ни биде на дофат. Ќе може секој што ќе посака. А може и викендици ќе никнат, тука каде што во моментот се наоѓа бачилото, каде што сега пасат овци. Тука, каде што на секој чекор среќаваме трагови од мечки, диви зајци и лисици, во блиска иднина ќе се шетаат салонски кученца и планиината ќе мириса на евтин парфем, како на Водно во недела. За некои луѓе ќе треба секој ден Прочка да биде… Ние грешните 9 души, несфатени, избркани од дома, нездрави… барем такви се епитетите со кои се служат оние повеќето, за да не опишат, тргнавме да го изуживаме уште она малку што остана, што би рекле, недопрена природа.... read more
9 март 2019  БРЕЗОВИЦА – ПИРИБРЕГ 2522м

9 март 2019 БРЕЗОВИЦА – ПИРИБРЕГ 2522м

Акцијата ја започнавме според планот, времето не послужи и за околу час и половина бевме кај ски центарот Брезовица на 1740м.н.в. На 500м пред центарот моравме да платиме влез – по 1 евро на човек плус 2 евра за минибусот. Иако беше доста рано – 8.30 часот, затекнавме голем број паркирани возила. Тоа значеше доста голема посета. Снег има во изобилство, се разбира не беше пршич но сепак поволен и за скијање. Ние шестмина се упативме по патека внесена во GPS – затоа што досега не сме биле таму. Записот не водеше право нагоре испод жичарата (двосед). Искачувањето не беше лесно бидејќи се совладува падина со убав нагиб. Моравме да ги ставиме дерезите. По 2 часа пешачење стигнавме до крајот на жичарата на околу 2250м. По краток одмор се упативме кон врвот. Трекот добро не водеше и околу 12:30 часот излеговме на врвот Пирибрег (или Кучиногледски врв) 2522м. На врвот беше ветровито и со температура испод нулата. Се засолнивме во лимен објект (останат од времето кога служеше како репетитор за потребите на Макпетрол А.Д.). Пауза за одмор и закрепнување со сендвич, чоколадо, вода… Се разбира се сликавме со знамето на Клубот. Потоа започнавме со спуштање назад по истата патека. Мене за несреќа ми се јавија грчеви во препоните и морав да се спуштам со жичарата. Останатите пристигнаа долу кај почетната станица на жичарата за околу час и половина. А долу имаше доста народ, скијачи, со санки, шетачи. Околу 15:30 часот заминавме од ски-центарот. На враќање свративме во еден убав ресторан во Штрпце каде бевме брзо и квалитетно услужени по многу пристојни цени. Околу 19 часот бевме во... read more
24.02.2019 Кобилица

24.02.2019 Кобилица

14 планинари од ЗПСК Макпетрол и Петрикор тој ден во 6 часот се појавија на зборното место, бензиската на Макпетрол во Ѓорче Петров. Беа предвидени -24°С со ветерот од околу 20-30 км/ч. Oва беше најоптимистичката прогноза нa ден пред тргнување, инаку претходните прогнози беа многу полоши. Токму затоа го сменивме првичниот план и наместо на Езерски Врв појдовме на Кобилица, каде што, според конфигурацијата на теренот и правецот на ветрот требаше да бидеме помалку изложени на „чилот“ од ветерот. Така и беше. Кога стигнавме во с. Бродец и кога излеговме од возилата сфативме колку е ладно. Моравме брзо да работиме, да се спакуваме и да почнеме да се движиме бидејќи почнавме да смрзнуваме. Паркиравме доле кај реката. Таму сонце не грее, па побрзавме да стигнеме до првите сончеви зраци на горниот излез од селото во правец на Кобилица.  Североисточниот ветер, како што стоеше во прогнозите, како што и предвидовме започна дури на излезот кај карпата, кота 2068 мнв. од каде што започнува завршното качување до врвот. Одевме нагоре а ветерот се посилно дуваше. Ставивме се што имавме на себе. На врвот стигнавме релативно брзо, бидејќи имавме замрзнат, цврст снег. Веднаш се сокривме на западната страна на Кобилица каде што воопшто не дуваше ветер и реалните – 10-тина степени не ги ни почувствувавме на силното сонце. Можеби повеќе од половина час уживавме во глетката. Но, студот си е студ. Не можевме долго да му пркосиме. Станавме, се спакувавме на брзина и повторно на „чилот“ од околу -25 степени. Имав ракавици за -30, сепак рацете ми смрзнаа, не ги осеќав долго време надолу, додека не постигнав работна температура. Кога се спуштивме... read more
Родители и деца во епизодата: На буквата, на буквата – О

Родители и деца во епизодата: На буквата, на буквата – О

Кога Обмислениот ден ќе помине Одлично во Опкружување кон кое стремиме со оваа иницијатива, тешко е да се Опише со зборови… Охрабрени родители (десетина на број), Одважни на минусните температури Одоговорија на нашата акција. За најголемиот број деца Ова беше прво зимско календарско искачување на некој врв, што не прави Особено горди. Облечени во соодветна Облека и Опрема за овие временски услови, со високи Обувки, по сончевата патека од с.Горно Соње до Крстовар се Ориентиравме со помош на компас, и Ознаките на дрвата (планинарски маркации) а повремено направивме и по некој Одмор. Учевме како да се Однесуваме кон луѓето што ќе ги сретнеме и Околината Околу нас. На врвот, во планинарскиот дом “Даре Џамбаз” со чашка топло чајче после подолг Одмор, Окрепнати тргнавме назад кон с.Горно Соње по истата патека од каде и што дојдовме. Голема благодарност до екипата од МРТВ која го Овековечи изминатиот ден. Планинарски поздрав до следната... read more

Архива