Веливар 2373 мнв. 4 ноември 2018

Веливар 2373 мнв. 4 ноември 2018

Имаше една песна од Бора Чорба „… Дан тмуран, ја мамуран…“, ама овој пат беше… Ден идеален. Терен, еден од поубавите во Македонија. Екипа, позитивно наелектризирана. 52-ца на број, повеќето искусни планинари. Акција „Меѓународна“, од Охрид, Куманово, Гостивар, Кавадарци. Имавме гости и од други планинарски клубови и здруженија (Петрикор, кумановски Козјак, Кораб…). Во 5 ч. тргнавме од Скопје. Нешто пред 7 часот пристигнуваме во с. Жировница од каде почнуваше акцијата, се среќаваме со останатите и, веќе околу 7:30 часот тргнуваме кон зацртаната цел. Уште од селото не води уредно поставена маркација по изгазена патека (претпочитаме секогаш кога сме во можност, да одиме „по газено“) која ја користат селаните за разни потреби. Патеката не води до Валавичарка Река, која се преминува преку дрвен мост. Веднаш откако ќе преминете преку мостот има чешма со питка вода. Продолжуваме по маркирана тесна патека која води низ шумскиот појас се до колскиот пат кој води од Жировница до Бачилата на излезот од шумата на околу 1800 мнв. Тука повторно продолжуваме по тесни патеки по оголен терен (ливади), се до седлото помеѓу Иноска и Високо Брдо, од каде скршнуваме лево кон југ, долж граничната линија помеѓу Македонија и Албанија. Иноска ја заобиколуваме одејќи по изохипса директно во правец на Веливар, кој веќе ни е на дофат. Од тука имаме уште 2 лажни врвови и некои си 300 висински метри за совладување. На врвот се качивме 50 планинари во точно предвиденото време, според програмата. За жал две планинраки моравме да оставиме подолу на седлото да не чекаат поради тоа што немаа доволно сила за искачување на врвот според предвидената динамика на движење. Совет до сите. Простудирајте... read more
КАПАДОКИЈА (5 – 14 октомври 2018)

КАПАДОКИЈА (5 – 14 октомври 2018)

Кападокија е едно од ретките места во светот со природен спој на историјата, природата, храната, авантурите и луѓето. Земја на убавите коњи, според потеклото на името. А, што може да се види и прави во Кападокија? Може да се шета низ Црвената и Розевата долина, низ Долина на љубовта и Долина на гулабите, низ подземни градови и музеи на отворено и покрај илјадници камени форми во вид на столбови и оџаци; може да се посетат стари цркви, да се пешачи низ кањони, да се возите со балони, да трчате ултрамаратони и да возите велосипеди, да јавате, да се возите со квадови, да планинарите … Кападокија (Kapadokya, Cappadocia) е област во Централна Турција, околу градовите Nevşehir, Kayseri, Kırşehir, Aksaray, и Niğde) на 1.600 км од Скопје. По кажувањето на домаќините Сите годишни сезони се погодни за посета на Кападокија, но најогодно е во пролетните и есенските месеци кога температурите се околу 25 степени целзиусови. Најинтересни туристички дестинации во Кападокија се градовите Ürgüp, Göreme, Uçhisar, Avanos и Zelve, долината Ihlara, манастирот Selime, подземните градови во Derinkuyu, Kaymakli, Gaziemir и Ozkonak. Најинтересни живеалишта и пештерски куќи има во Ürgüp, Göreme, Guzelyurt и Uçhisar. Седиментните карпи се формирале од дамнешните вулкани и со текот на времето еродирале во илјадници спектакуларни столбови и „оџаци“. Луѓето во нив изделкале куќи, цркви и манастири. Во околината на Гореме има 30-тина пештерски цркви со живописни фрески по ѕидовите, кои потекнуваат од IX до XI век. Луѓе живееле во внатрешноста на карпите уште за време на Римското, а потоа и во Византиското и Отоманското царство. Денес, во тие карпи има хотели, а над нив летаат огромни балони. Секој ден во 5 часот наутро, додека е темно, во... read more
Извештај за Пелистер 20-21.10.2018

Извештај за Пелистер 20-21.10.2018

Саботно утро 05:30 часот на бензинската пумпа Макпетрол на излез од Скопје се групиравме 13 члена на ПСД МАКПЕТРОЛ со три возила и се упативме кон Битола, по двочасовно возење стигнавме на почетната точка хотелот Молика во Националниот парк Пелистер. Следеше пакување на опремата и во 08:30 се упативме кон врвот Пелистер. Патешествието го започнавме по прекрасната шумска патека која води до поранешниот Планинарски дом Копанки. Мала пауза и продолживме кон чешмата на патот за Јоргов камен, наполнивме вода и се упативме кон видиковецот кој излегува на Камењарот, патека која бара посебна внимателност но пружа посебна возбуда. Времето иако беше облачно и магливо сепак како да се имавме договорено на секоја попатна пауза да се отвара и да не грее сонцето. И така и беше прва пауза врвот Стив 2462м. па врвот Илинден 2548м. и конечно Антени (врвот Пелистер)2601м. Домаќините РДЗ не пречекаа и послужија со топол планински чај и по кратка пауза за јадење и окрепување на групата се упативме кон крајната точка на нашата авантура Планинарскиот дом „Димитар Илиевски – Мурато“ на Големо езеро. Времето за разлика од искачувањето кога имаше облаци и магла сега потполно се отвори и слегувајќи по патеката не грееше сонцето кое даваше посебна енергија и уживање во падините на Баба Планина прекриени со златните есенски бои. Направивме уште една пауза за фотографирање на Малото езеро и се упативме кон домот. Во домот не пречекаа домаќините од ПСК Пелистер кои се погрижија околу наше сместување и ни приготвија прекрасна вечера. Утрото беше очајно времето затворено, магла го прекрила езерото, никаков поглед за уживање и што да се каже освен „ајде да се пакуваме... read more
Родители и деца во епизодата: Скриеното богатство на Матка 28.10.2018

Родители и деца во епизодата: Скриеното богатство на Матка 28.10.2018

ПЛАНИНАРСКО СПОРТСКО ДРУШТВО МАКПЕТРОЛ СКОПЈЕ Ве Поканува на планинарска акција – Родители и деца во епизодата: Скриеното богатство на Матка Опис на акцијата: Св. Богородица – Св. Спас – Св. Богородица. Должина на патеката: 6 km. Висинска разлика: 340 m. Стартна точка на искачувањето: Св. Богородица (на влез во кањонот Матка) 300 мнв. Опис на патеката: Поаѓаме од паркингот пред манастирот Св. Богородица, на влез од кањонот Матка, пред куќичките со кајаците. На почеток се движиме по широк пат кој минува меѓу ниски грмушки со понекоја ливатка. На една од ливатките, 900 метри по стартот, пред остро да свртиме лево по шумска патека го правиме првиот одмор и го бараме скриеното богатство по карта. Пронајденото богатството го делиме со сите. Потоа се движиме низ шумска патека речиси по изохипса, до преубав видиковец. На видиковецот ја правиме втората пауза и потрага по скриеното богатство. Истите правила за делење на најденото богатство важат и овде. Лево од видиковецот е стрмно и затоа тука сме претпазливи, а нашата патека продолжува десно, право нагоре. По куса угорнина, излегуваме на рамна ширинка каде ја правиме третата пауза со потрага по ново скриено богатство. Понатаму патеката се движи по блага стрмнина до излегувањето на широк колски пат по кој продолжуваме до манастирот Св. Спас на 640 мнв. Тука правиме едночасовна пауза во широкиот манастирски двор. По паузата се враќаме назад по истата патека. Напор: Патеката е лесна, со брзина прилагодена на способноста на учесниците. Времетраење на акцијата (вкупно): 4-5 часа Опрема (задолжителна / препорачана): • Ранче • Планинарски чевлички или високи патики • Облека соодветна на времето, капа, ракавици, облека за преслекување, очила за сонце... read more
Шупља Стена, 11 октомври 2018

Шупља Стена, 11 октомври 2018

Што да се каже?! Тура каква што би посакал секој планинар, особено на временски услови какви што беа вчера. Датумот на одржување на акцијата не случајно одбран, октомври. Планината гори во овој период, „очобол“ како што се изрази некој од групата. Бои кои не можат да се видат во урбани средини, ниту во парк, ниту на водно… тоа не се вистинските бои. За да ги видите во полн сјај, ќе мора дефинитивно да отидете на планина, подалеку од цивилизација, таму каде што нема смог, таму каде што сончевиот зрак нема што да го сопре, пригуши. Интересот за оваа акција беше голем, но, за жал, поради кондиционата и техничката тежина на турата, бројот на учесници моравме да го ограничиме на 30-тина искусни планинари, колку што може да собере врвот а да не се чувствуваме како сардини во конзерва. Тргнавме во 5 часот од Скопје. Една група планинари од Охрид ни се придружи и двајца „мештани“, вкупно 31 човек. Нешто по 7 часот стартувавме од Жировница. Се движевме по стандардната маркирана патека, по течението на Таировска Река, поминавме помеѓу Куртово Ќуле и Арпушки Камен, па преку седлото помеѓу Плоча и Три Синори во правец на преминот Шкртец. Го испречивме целото подножје на Шупља Стена по прилично кос терен до под самиот врв и на крај право нагоре до крајната дестинација. Попатно има само еден извор со питка вода на влезот во шумата, на околу 2.5 км. oд селото. Движењето се одвива по разгазена маркирана патека се до Шкртец. До самиот врв се стигнува по тревнат терен. Последните 100-150 метри се технички, се поминува тесен срт, од двете страни се провалии. На... read more

Родители и деца на Водно

Има ли нешто поубаво од пасијата што ја делиме да ја споделиме со најмладите? На еден од состаноците на ПСД Макпетрол беше изнесена идејата за реализација на планинарска акција со која ќе бидат опфатени најмладите. Едногласно прифатената идеја премина и кон нејзина реализација. Да работиш со деца е вистинска привилегија која те исполнува во целост, но за сметка на тоа си носи голема тежина и одговорност. Свесни за сето тоа, преминавме кон реализација на акцијата. Беа ангажирани повеќе планинарски водичи кои неколку дена предходно ја проверија и ги маркираа клучните места долж патеката. Изработивме карти од патеката прилагодени со возраста на учесниците. На објавата за акцијата се пријавија 28 дечиња. Денот помина со весел детски џагор по падините на Водно. Изодевме  6.5км со висинско искачување од 500м D+ во времетраење од 5 часа. Научивме да се лоцираме на карта според однапред означени објекти, да препознаваме планинарска маркација, да се движиме во колона еден позади друг, да отпоздравувме на минувачи што ќе ги сретнеме. Се запознавме со разликите помеѓу див и питом костен. Еколошки потпомогнавме со собирање на пластичен и хартиен отпад.  Кога денот ќе ти помине според однапред планиран и успешно завршен план во присуство на најмладите, не ти останува ништо повеќе од полно срце радост и емоција која ти дава сила да продолжиш и понатаму со тоа што си го започнал. Ние си поминавме ПРЕНАЈУБАВО, драги родители и деца! Се надевам и вие! Големо БЛАГОДАРАМ до Ирена, Јовица, Љубица, Христифор, Велимир, Илија, Александар, Љупчо, Игор, Андреја, ПРЕКРАСНИ СТЕ ! Се гледаме на следна дружба!   П.С. Небрусениот дијамант нема вредност, создавајте здрави навики од млади години така станувате... read more
Долина THETH, Проклетије, Албанија

Долина THETH, Проклетије, Албанија

„Ниту едно друго населено место не ми дало такво чувство на величенствена изолираност од светот, како Theth“, напишала Едит Дарам (Edith Durham), позната писателка и светски патник, која во 1908 година ја посетила долината Theth. Стотина години подоцна (во мај 2015 година) ја посетивме долината и уживавме во мирот и тишината, недопрената природа, високите планински врвови и вкусната локална храна. Кон Theth возеше само едно комбе дневно, а во долината имаше само неколку гостински куќи, малку планинари и уште помалку туристи. И сто години подоцна за долината Theth се зборуваше како за мистична, далечна, ретко посетена, недостапна долина, скриена меѓу високите врвови на Проклетије во Северна Албанија. Во август 2018 последните 15-тина км. до долината сеуште е земјен пат, но по него имаше вистинска променада на комбиња, џипови, и лесни возила. Претходно скромните гостински куќи, како „со квасец“, нараснале со по 50-тина кревети, има голем хотел и туристички инфо центар.  Имаше многу повеќе туристи со сандали, светкави блузи и големи очила за сонце отколку планинари. Ние со нашите планинарски чизми, ранци и шлемови, како да бевме паднати од Марс. Нашиот план беше да се искачиме на врвот Маја Арапит и да го посетиме водопадот Theth. Во сабота наутро тргнавме кон врвот Маја Арапит (2.217 м.). Врвот е познат како „Албански Матерхорн“ поради својот впечатлив изглед (огромен ѕид висок 800 метри – највисок каменит ѕид на Балканот). Оддалеку врвот изгледа непристапно, како вистинска брана на долината Theth, но сепак има обележани патеки  по кои треба внимателно движење. Патеката започнува од туристичкиот инфо центар, во правец кон преминот Qafa e Pejës  (премин кој во дамнешни денови бил користен да се стигне... read more
ДУРМИТОР И КАЊОНИНГ ВО ЦРНА ГОРА

ДУРМИТОР И КАЊОНИНГ ВО ЦРНА ГОРА

Секоја посета на Црна Гора изненадува. Малата, каменита Црна Гора им го нуди на посетителите она што го има во изобилие: планини, море и љубезност. За секого има по некоја авантура: планинарење, велосипедизам, кајакарење, рафтинг, кањонинг, ферати, плажи, стари градови, манастири,  планинарско трчање … Ние од бројната понуда успеавме да планинариме, да се спуштиме низ два кањона, да  одиме на плажа, да ги посетиме Жабљак и Никшиќ, да го посетиме Манастирот Острог и да запознаеме и уживаме со нови пријатели. Сите воздивнувавме од убавина кога се искачувавме кон Боботов Кук (2.523 м.), највисокиот врв на Дурмитор, над градот Жабљак. Планинска тишина, остри карпести врвови над тревнати падини, езера – планински очи и мноштво планинари по нив. Нашата група како да слета од вселената, со темни очила, шлемови и планинарски чизми, со облека со долги ракави и ногавици. Слегувајќи од врвот поминававме покрај туристи кои се искачуваа кон врвот облечени во маици со прерамки, кратки панталони и лесни патики, а една „белокожа планинарка“ беше облечена во костим за капење. Сакавме што подолго да го одложиме слегувањето во Жабљак, меѓу автомобилите и гужвата и се одмаравме покрај планинското око и на „Седлото“ на 1.900 метри надморска височина, лежејќи на пладневното сонце и слушајќи далечни грмежи (и повремено ‘рчење на Т.) Дурмитор ни изгледаше убав и од подножјето, од брегот на Црно Езеро на 1.450 метри, каде што со Никшиќко пиво во рацете гледавме каде бевме пред неколку часа (на врвот Боботов Кук). Ден после искачувањето на 2.523 метри бевме на 0 метри надморска височина, во бокакоторскиот залив. Дел од групата уживаше во морската вода во Пераст, а неколкумина со Влатко Контиќ... read more

Архива