Родители и деца во епизодата: Арбор и Трееа од Догвилл

Родители и деца во епизодата: Арбор и Трееа од Догвилл

-Еј! Слушаш ли? -Не! Што да слушнам? -Нормално дека не слушаш кога цело време шумолиш Трееа! Дури и кога нема ветар! Молчи и слушај…доаѓаат! -Доаѓаат? Да? Успеавме да ги повикаме? Леле Арбор не ми се верува! Ќе правиме камп, ќе правиме камп, ќе правиме камп… -Сериозно, престани да шумолиш и број! 86, 87, 88 а не, тоа е возрасен, 87 пак, а еве сега 88…-А каде се Арбор, каде ги броиш? -Проаѓаат крај дрвениот знак Догвилл покрај патот, покрај другар ми Буум и се упатуваат кон сред село Кучково. -Другар ти се вика Буум? -Да, Трееа, Буум се вика, од Холандија е и тоа сега е тотално небитно! Фокусирај се на броење! 90! 90 деца се! Спремај се за камп Трееа, доаѓаааат, доаѓааат! И Арбор силно и долго ја гушна Трееа. Дали да ја замолчи или пресреќен од сознанието дека сред село Кучково, денес на 27.10.2019 се собраа 90 деца на возраст од 2 месеца до 13 години во придружба на своите родители и водичите на ЗПСК Макпетрол. Сликата беше за во рамка. Да се стави во Музејот на безвременски слики и случувања во Догвилл. Засекогаш ќе остане таму. Покрај селската чешма со кренати раце и широки озабени насмевки на 90тина деца и нивните родители. Појдоа по немаркиран пат кон крстот над Кучково ( 695 мнв ), за кој самите деца правилно одлучија дека е вистинскиот до првата пауза на широката излетничка полјана. Продолжија до крстот по кратка пауза, а потоа, потоа отидоа да ги запознаат Арбор и Трееа и да научат како да направат камп заедно со нив. Поставуваа шатори заедно со водичите, ги гушкаа Арбор и Трееа... read more
ЗЛА И ДОБРА КОЛАТА, ПРОКЛЕТИЈЕ, ЦРНА ГОРА

ЗЛА И ДОБРА КОЛАТА, ПРОКЛЕТИЈЕ, ЦРНА ГОРА

Во последните години Проклетије е еден од најпосетуваните планински масиви на Балканот. Проклетије е релативно блиску, но е ретко посетувана дестинација од македонските планинари. Од Скопје до долините Гребаја и Ропојана во Црна Гора и до долината Валбона во Абанија има околу 270 км. Од Скопје до долината Тет (Theth) во Албанија има 360 км. Името Проклетије воопшто не соодветствува со неговите убави врвови и предели. Од долините во пазувите на масивот тргнуваат многу обележани патеки кон високите, на лик, вистински алпски врвови. Доцна вечерта, на 27 септември, петок, стигнавме во Вусање, мало село на почетокот на долината Ропојана, во Црна Гора. Утредента, околу 6 часот наутро, видовме каде всушност стигнавме. Како што утринската магла постепено исчезнуваше, полека се откриваше убавината на долината Ропојана. Сонцето почна полека да ја осветлува големата долина, со надвиснати високи врвови од лево и десно, а во далечина, на крајот од долината, како влезна порта, се издигаа 2 остри врва. Нестварно. Обележаната патека кон Зла и Добра Колата, двата највисоки врвови во Црна Гора, почнува од селото Вусање, кое се наоѓа на 1.000 метри надморска височина, и води по земјен пат, кон исток. Патеката е дел од долгата планинарска патека „Peaks of Balkans”, која опфаќа врвови во Албанија, Косово и Црна Гора, многу популарна кај планинари од странство. Потребно е внимателно движење поради честите одвојувања од главната патека. Патеката води покрај Беличкиот поток и овчарско бачило и се одвојува од патеката „Peaks of Balkans” кон југ, на околу 1.700 метри надморска височина, над последниот извор по целата патека. Од рамната ливада Qafes Borit (1.800 м.) каде што кампуваа германски планинари, патеката води преку камени... read more
Стрижек

Стрижек

„Јабланица? Значи одиме на Горна Белица, Црн Камен и Вевчанско Езеро? Не, оваа акција нема многу врска со тој дел од планината, ќе се одвива малку по на север по најмалку исто толку живописни предели.“ Всушност слична приказна, но во поголема длабочина – како што целата планина е помалку е афирмирана во однос на Галичица и Охридското Езеро, така и делот што гравитира кон врвот Стрижек, со атарите на селата Лабуништа и Подгорци е помалку познат од оној на Црн Камен и Вевчани. Врвот Стрижек, чие што потекло на името претставува мала енигма, и околните глацијални езера и долини, претставуваат уште еден доказ дека Јабланица личи на мала симпатична верзија на Шара. Всушност во поглед на ледничките езера таа е втора планина по значење во Македонија. Акцијата започна релативно доцна, во околу 9.00, но поради долгото патување од Скопје преку Дебар до Лабунишки Бачила (1650 м.н.в.) до каде што има асфалтен пат, тешко дека и можеше порано да се тргне. Во најголем дел групата се движеше по солидни патеки и по земјен пат што ги поврзува Лабунишки Бачила со помалите Лабунишки Езера и со поголемото Подгоречко Езеро (најголемо езеро на Јабланица и едно од најголемите леднички езера во Македонија воопшто). Овој дел од планината е питом и во моментите кога требаше да се скрати, одењето по беспатје не беше проблематично. Секако за да не биде се стопроцентно едноставно, се погрижи спустот од Стрижек до почетната точка. Релативно лесна и кратка акција по предели што покажаа дека можат да му пркосат на сушното лето. Она на што оваа планина не е имуна е секако влијанието на човекот за кое што... read more

11-13 октомври, 7 Рилски Езера и Маљовица

Програма: Петок, 11 октомври Поаѓање од Скопје во 5 ч. Пристигнување  на паркингот кај Хижа Пионерска околу 10 ч. по бугарско време. Од тука по планинарска патека околу 1ч.30 мин. до Хижа Скакавица (1900 мнв.). По кратка пауза продолжуваме до водопадот Скакавица кој е на околу 45 мин од домот. Враќање во домот, ноќевањето ќе биде во еден од овие два дома во зависност од тоа каде ќе има место Сабота, 12 октомври 6 ч. поаѓање во правец на 7-те Рилски Езера, го искачуваме врвот Мањовица 2729 мнв. На враќање одиме до Хижа Иван Вазов на околу 2300 мнв. каде ќе ја поминеме втората ноќ. Недела, 13 октомври Во 6 ч. поаѓање по истата патека преку 7-те рилски езера директно надолу до Хижа Пионерска, патување назад до Скопје. Пристигнување во Скопје во попладневните/вечерните часови. Турата е многу напорна, 30 км со околу 2100 висинска разлика и не е за кондиционо неспремни планинари. Опрема: облека и обувки според временските услови, планинарски стапчиња, кабаница. Препорачливо е да се носи ранец 40-50 л. Храна: од ранец или во домовите (во сите домови се служи храна по пристапни цени. Водата кај домовите е исправна за пиење. Превоз и сместување: организирано Телефон за контакт: Петар Герасимов               070 330 765   Водачи: Петар Герасимов Елена Петковска   Организаторот има право да направи селекција на пријавените кандидати и да не дозволи учество на акцијата на пријавените за кои што смета дека не ги исполнуваат условите. Учесниците во акцијата се должни да ги почитуваат насоките на водачите. Во спротивно самите се одговорни за несаканите последици. Водачите имаат право да исклучат учесник/-ци на акцијата на почеток или... read more
17 – 18 август 2019 – Во потрага по Рунолист, Проклетије, Црна Гора

17 – 18 август 2019 – Во потрага по Рунолист, Проклетије, Црна Гора

Честопати, на пат кон планините во Црна Гора, поминувавме покрај Рожаје, град во Црна Гора на границата со Косово. И сме биле воодушевени од врвовите околу градот. Црногорските пријатели ни кажаа дека на планините Хајла и Жлијеб го има многу реткото алпско растение Рунолист (Edelweiss) и тоа ни беше повод на 17 август 2019 да тргнеме во истражувачка акција на источните делови на Проклетије, која ја нарековме „Во потрага по Рунолист“.И бевме воодушевени. Не само од цветот кого го има во изобилие, туку и од убавината на природата и од љубезноста на луѓето. Планинската тура почнува од планинарскиот дом „Гропе“, на 1.890 м, до кого се стигнува на неколку начини: од Рожаје преку селото Банџов на 1.760 м.; со џип по лош земјен пат по исечокот од патот Рожаје – граничен премин Кула – Пеќ, или од долината Ругова во Косово. Обележаната патека почнува од пространите тревнати ливади на Брахимов брег каде што е домот „Гропе“ и води низ ниските борови „Кривуљ“ кон карпестиот гребен на Хајла каде може да се видат цветовите Рунолист. Од седлото под Хајла, на околу 2.200 м., патеката води по јужната стрмна падина на Хајла по која треба внимателно движење. На врвот Хајла (2.403 м.) има место за стоење и седење, но е потребна внимателност бидејќи северната страна на Хајла е длабок амбис. Од врвот се гледаат клисурата Ругова, градот Рожаје, врвовите Ахмица, Жлијеб, и други врвови на Проклетије, Комови, Бјеласица, Шар Планина и Кораб. Патеката од домот „Гропе“ до врвот Хајла е во должина од 6 км. во обата правци, со висинска разлика од 520 метри и со времетраење на искачување од околу... read more
ИЗВЕШТАЈ : 2-4 август 2019  МУСАЛА и 7 РИЛСКИ ЕЗЕРА

ИЗВЕШТАЈ : 2-4 август 2019 МУСАЛА и 7 РИЛСКИ ЕЗЕРА

Август е месец на Рила планина. Најубаво време за посета на оваа планина со највисокиот врв на Балканот. Го искористивме продолжениот викенд за оваа акција. Во петокот – 2 август релаксирано допатувавме до Самоков, се сместивме во пристоен хотел и потоа продолживме до Боровец. Неколку часа поминавме во разгледување на овој убав хотелски комплекс кој изгледа сосема поинаку во летниот период. Рано утредента бевме меѓу првите на жичарата која не издигна до 2300м.н.в. – до Јастребец. Отаму се упативме пешки по изохипса до пл. дом Мусала на 2389м. По краткиот одмор започнавме со искачување кон врвот по летната патека. Кога пристигнавме на 2700м до пл. дом Еверест временските услови се променија. Сонце, јак ветер и ситен дожд често се сменуваа. По паузата во домот сепак се упативме кон врвот. Честитање, фотографирање и краток одмор и потоа враќање. Ветерот се засили и до 50км/час. Кај пл. дом Мусала ветерот се стиши и без проблеми стасавме до жичарата. А кога се качивме во кабинките се истури дожд и згрмеа громови! Се спуштивме навреме долу во Боровец. Таму не чекаше минибусот и задоволни се вративме во хотелот. Вечерта се дружевме во “Шопска срешта” каде со убава вечера и песни го завршивме успешниот ден. Рано наутро следниот ден заминавме кон 7 Рилски езера. Дел од екипата се упативме пешки до пл. дом на 2000м а другиот дел од екипата се искачија со жичарата. Од домот заедно сите појдовме нагоре во разгледување на езерата. Во центарот на круговите каде Дановистите го изведуваат својот ритуал. Глетката е извонредна, неописива убавина. Поголемиот дел од екипата се искачи над последното езеро до камбаната на желбите на 2650м.... read more
22 април – 10 мај 2019 – ХИМАЛАИ

22 април – 10 мај 2019 – ХИМАЛАИ

„Среќна Нова 2076 година“, пишуваше на аеродромската зграда во Катманду.  За 1 милисекунда се најдовме 57 години понапред во времето (според непалскиот календар). И, како изгледаше иднината? Хаос од луѓе и возила, нови и разрушени згради, крави кои преживаа среде улица, ѓубре насекаде и загаден воздух. А, на планина – убавина. Црвени рододендрони, бели глечери, чист воздух и високи врвови. Патот кон Хималаите ни започна на 22 април 2019, кога на аеродромот во Скопје се појавивме со по 30 килограми тешки транспортни торби и ранци во кои имаше експедициски чизми, вреќа за спиење до минус 39˚целзиусови, цепини, дерези, јакни со пердуви, но и со патики и маици со кратки ракави. Колку што е врело во Катманду (+30˚С), толку е ладно на врвот Мера (-30˚С). Во Катманду ги наместивме часовниците за плус 4 часа и 45 минути од времето во Македонија, и ни започна авантурата. А, авантурата почнавме да ја планираме 2 години порано. Истражувавме за врвот Мера и физички, финансиски и логистички се подготвувавме: искачувавме планини во сите сезони, собиравме пари и опрема, купувавме авио карти, преговаравме со непалски водичи. „Во Непал не летаме низ облаци, бидејќи, најчесто во нив има планини“, велат непалските пилоти, а како потсетување дека Лукла е еден од најопасните аеродроми на светот, покрај малата аеродромска писта лежеше срушен авион. За помалку да се гледа, го покриле со платна. Во Thamel, стариот дел на Катманду, се најдовме со Ngatumba Sherpa (Нати), нашиот водич по хималајските височини, а во Лукла (2.850 м.) со нашите носачи. До „нашиот“ врв Мера водат две патеки од Лукла. Една, преку преминот Чатрва Ла (Zatrwa La), на 4.610 метри, кој е... read more
28 – 30 јуни, ОРЈЕН И КАЊОНИНГ ВО ЦРНА ГОРА

28 – 30 јуни, ОРЈЕН И КАЊОНИНГ ВО ЦРНА ГОРА

Мислевме дека адреналински ќе ни биде само кањонингот низ Шкурда, но целото патување до Црна Гора испадна една голема авантура. Почнувајќи од филмското приведување криминалци на албанско – црногорската граница, ноќното возење по брегот на Јадранското море, планинарењето по карстните платоа на Субра и спуштањето низ 20-тина вертикали во тесниот кањон Шкурда.Во планинарскиот дом „За вратлом“ на 1160 м. на планината Орјен, над Херцег Нови, стигнавме доцна во ноќта со помош на возилото на нашиот пријател Влатко Контиќ (Montenegro Adventure и ПК Балкан Монтенегро). Во домот не чекаа и пријателите од Црна Гора, приправници за планинарски водичи, кои организираа приправничка акција до врвот Субра на Орјен. Во сабота наутро, во 9 часот, вкупно 16 луѓе, тргнавме кон Субра (1.679 м.). Орјен е планина на Динарскиот масив и се простира во Црна Гора, Хрватска и Босна и Херцеговина. Тоа е карстна и безводна планина, иако се наоѓа во една од најдождовните области во Европа. Планината во одредени делови е покриена со букова шума, а во одредени делови е гол карст. Има голем број длабоки дупки во карстот, како што е Николина Јама, длабока 188 метри, како и карстни платоа, испукани и избраздени од снег и дожд. Од врвот Субра се гледаше и целата планинска Црна Гора и морската Хрватска. Попладнето Маја Арсиќ Контиќ од Црна Гора ни одржа практично предавање за ITLS (International Trauma Life Support). Доцна попладне, приправниците за планинарски водичи ги завршија инструкциите со правење на огради од јаже. Утрото, во недела, слеговме од Орјен над Херцег Нови, за да се искачиме на планината Ловќен, над Котор. Од паркингот среде Котор излеговме опремени како вонземјани, со појаси, шлемови,... read more

Архива