22 април – 10 мај 2019 – ХИМАЛАИ

22 април – 10 мај 2019 – ХИМАЛАИ

„Среќна Нова 2076 година“, пишуваше на аеродромската зграда во Катманду.  За 1 милисекунда се најдовме 57 години понапред во времето (според непалскиот календар). И, како изгледаше иднината? Хаос од луѓе и возила, нови и разрушени згради, крави кои преживаа среде улица, ѓубре насекаде и загаден воздух. А, на планина – убавина. Црвени рододендрони, бели глечери, чист воздух и високи врвови. Патот кон Хималаите ни започна на 22 април 2019, кога на аеродромот во Скопје се појавивме со по 30 килограми тешки транспортни торби и ранци во кои имаше експедициски чизми, вреќа за спиење до минус 39˚целзиусови, цепини, дерези, јакни со пердуви, но и со патики и маици со кратки ракави. Колку што е врело во Катманду (+30˚С), толку е ладно на врвот Мера (-30˚С). Во Катманду ги наместивме часовниците за плус 4 часа и 45 минути од времето во Македонија, и ни започна авантурата. А, авантурата почнавме да ја планираме 2 години порано. Истражувавме за врвот Мера и физички, финансиски и логистички се подготвувавме: искачувавме планини во сите сезони, собиравме пари и опрема, купувавме авио карти, преговаравме со непалски водичи. „Во Непал не летаме низ облаци, бидејќи, најчесто во нив има планини“, велат непалските пилоти, а како потсетување дека Лукла е еден од најопасните аеродроми на светот, покрај малата аеродромска писта лежеше срушен авион. За помалку да се гледа, го покриле со платна. Во Thamel, стариот дел на Катманду, се најдовме со Ngatumba Sherpa (Нати), нашиот водич по хималајските височини, а во Лукла (2.850 м.) со нашите носачи. До „нашиот“ врв Мера водат две патеки од Лукла. Една, преку преминот Чатрва Ла (Zatrwa La), на 4.610 метри, кој е... read more
28 – 30 јуни, ОРЈЕН И КАЊОНИНГ ВО ЦРНА ГОРА

28 – 30 јуни, ОРЈЕН И КАЊОНИНГ ВО ЦРНА ГОРА

Мислевме дека адреналински ќе ни биде само кањонингот низ Шкурда, но целото патување до Црна Гора испадна една голема авантура. Почнувајќи од филмското приведување криминалци на албанско – црногорската граница, ноќното возење по брегот на Јадранското море, планинарењето по карстните платоа на Субра и спуштањето низ 20-тина вертикали во тесниот кањон Шкурда.Во планинарскиот дом „За вратлом“ на 1160 м. на планината Орјен, над Херцег Нови, стигнавме доцна во ноќта со помош на возилото на нашиот пријател Влатко Контиќ (Montenegro Adventure и ПК Балкан Монтенегро). Во домот не чекаа и пријателите од Црна Гора, приправници за планинарски водичи, кои организираа приправничка акција до врвот Субра на Орјен. Во сабота наутро, во 9 часот, вкупно 16 луѓе, тргнавме кон Субра (1.679 м.). Орјен е планина на Динарскиот масив и се простира во Црна Гора, Хрватска и Босна и Херцеговина. Тоа е карстна и безводна планина, иако се наоѓа во една од најдождовните области во Европа. Планината во одредени делови е покриена со букова шума, а во одредени делови е гол карст. Има голем број длабоки дупки во карстот, како што е Николина Јама, длабока 188 метри, како и карстни платоа, испукани и избраздени од снег и дожд. Од врвот Субра се гледаше и целата планинска Црна Гора и морската Хрватска. Попладнето Маја Арсиќ Контиќ од Црна Гора ни одржа практично предавање за ITLS (International Trauma Life Support). Доцна попладне, приправниците за планинарски водичи ги завршија инструкциите со правење на огради од јаже. Утрото, во недела, слеговме од Орјен над Херцег Нови, за да се искачиме на планината Ловќен, над Котор. Од паркингот среде Котор излеговме опремени како вонземјани, со појаси, шлемови,... read more
ИЗВЕШТАЈ од акцијата  ПЛАЧКОВИЦА  2019

ИЗВЕШТАЈ од акцијата ПЛАЧКОВИЦА 2019

И  З  В  Е  Ш  Т  А  Ј од акцијата ПО ТРАСА НА ГАСОВОДОТ – ПЛАЧКОВИЦА 2019 Акцијата ја изведовме на 1 јуни 2019 година на планината Плачковица над Штип. Теренот е шумски појас испресечен со широки шумски патеки и е погоден за акции за учесници од сите возрасти. Два автобуси со 104 учесници појдоа од Скопје во 6.15 часот и околу 8.30 часот пристигнаа над планинарскиот дом Вртешка до крајот на асфалтот. Неколкумина се спуштија во домот а на останатите им се приклучија 9 планинари од Неготино. Во колона групата планинари составена од учесници од разни клубови се упати кон репетиторот Туртел 1630м.н.в.   После получасовната пауза се упативме покрај месноста Црквиште надолу кон планинарскиот дом Вртешка каде групата пристигна во 14 часот. Во планинарскиот дом не пречека група од родители и деца кои пристигнаа утрото нешто покасно после автобусите и одлично планинарско гравче и музичка екипа која ги развесели учесниците. Околу 16 часот учесниците го напуштија пл. дом и се искачија до патот до автобусите и заминаа за Скопје. Должината на патеката беше 16.5 км со висинска разлика околу 500м. Временските прилики беа одлични така што учесниците беа задоволни и расположени а акцијата оценета успешна. Благодарност до сите учесници за присуството и догледање на некоја идна... read more
И З В Е Ш Т А Ј  од акцијата  Т А Р А  –  М А Г Л И Ќ  2019

И З В Е Ш Т А Ј од акцијата Т А Р А – М А Г Л И Ќ 2019

Реката Тара представува гранична линија меѓу Црна Гора и Република Српска. Тоа е извонредно убава река и околна природа со моќен воден потенцијал и едно големо средиште на адреналински спорт – рафтинг. А непосредно над неа се издига висоравнината Вучево која продолжува во еден извонредно убав планински врв Маглиќ 2386м и исто така извонредно убаво Трновачко езеро под врвот. И оваа година во група од 9 планинари престојувавме во кампот 3 воденици покрај реката Тара. Временскиот период беше така одбран да има прилично голем водостај на реката а истовремено надворешната температура да биде над 20 степени. Поаѓањето од Скопје беше според планот во 22 часот на 23 мај 2019г. Брзо ја поминавме македонско – косовската граница и после Качаник се вклучивме на новиот автопат кон Липљан и потоа до Призрен. После Призрен ја поминавме и заедничката косовско – албанска граница и направивме мала пауза. Низ Скадар поминавме во раните утрински часови а пред Подгорица бевме пред зори. Ја сочекавме зората на една бензинска пумпа и потоа се упативме до водопадот наречен Нијагара. Овој водопад е необичен и многу многу атрактивен! Направивме многу фотографии. Потоа влеговме во Подгорица и застанавме пред прекрасниот соборен храм посветен на Христовото воскресение. За жал беше многу рано и после фотографирањето пред храмот продолживме со патувањето до манастирот Острог. Во црквените простории во манастирот беше во тек богослужба и моравме да сочекаме таа да заврши за да влеземе во малата просторија во која се наоѓаат моштите на Свети Василиј Острошки и да се поклониме пред него. Следно запирање ни беше во Пивскиот манастир кој е случај за себе: заради изградбата на хидроцентралата на Пивското езеро... read more
Вртешка

Вртешка

Традиционално за свадби во англиски говорни подрачја низ светот се искористува една рима. “Something old, something new, something borrowed, something blue, a sixpence in your shoe” што во превод би дошло, “Нешто старо, нешто ново, нешто позајмено, нешто сино, и паричка во кондурата”. Верувањето е дека невестата треба да ги вклучи сите овие во гардеробата или да ги носи со себе на денот на венчавката за среќа и благосостојба. Нешто старо претставува континуитет, продолжување на традиција. Нешто ново симболизира оптимизам за иднината. Нешто позајмено е за среќата што ја позајмуваме, а нешто сино стои за чистота, љубов и верност. Во саботата, на 01ви јуни, не бевме на свадба, туку на Плачковица, два часа источно оддалечена од Скопје. Со група од 25тина родители и деца се вртевме околу домот Вртешка, позајмивме фотографии околу фурните и земуниците на напуштеното старо истоимено село, разбудивме ново тивко ехо, наше или на Плачковица којзнае, направивме нов нефункционален мост, одличен за во кратката биографија на идните градежници во групица, имавме стара гардероба за преслекување оти мокри при проба на мостот, појдовме по стара полумаркирана неодржана патека за да се вратиме до домот Вртешка и да јадеме планинарски грав. Имавме нешто старо, имавме нешто ново, имавме нешто позајмено и нешто сино, освен небото, кое за среќа во дождливава сезона, остана чисто, верно и полно љубов. А паричката прашувате? Камчињата во патичињата се важат? До следната епизода најдраги наши, планинарски старо-нов, позајмен и син поздрав! Ирена... read more
Карбула

Карбула

Во Македонија, па и пошироко, има многу населби со име Селце. Името Сенце што го носи преубавото горнореканско селце, сместено покрај Горни и Долни Сенечки Карпи над најтесниот дел од клисурата на реката Радика, кај некои од учесниците на акцијата за искачување на врвот Карбула предизвика мала забуна. Најверојатно мислеа дека се работи за ненамерна печатна грешка при објавата на акцијата и претпоставуваа дека кон Карбула ќе се тргне од малореканското село Селце, што ќе беше секако преголем потфат во услови кога на местото одредено за почеток на пешачењето шеснаесетчлената група пристигна во 10.15. Како и да е, Сенце е селце во вистинска смисла на зборот – мало, одвоено од цивилизацијата, неприметливо кога се патува од Маврови Анови кон Дебар, дури и малку воочливо на мапа. До пред неколку години немаше ниту асфалтен пат, што не ги спречуваше мештаните редовно да си ги посетуваат и обновуваат родните куќи, да се грижат за црквата и да започнат обновување на џамијата. Сенце за момент стана познато како место во чија близина за прв пат беше заловен примерок на реткиот балкански рис за строго научни цели во 2010 година. Впрочем делови од потесниот реон на Сенце имаат големо природно значење поради различни причини како од апсект на фауната така и од гледна точка на флората и тие се прогласени за строго заштитени зони во НП Маврово. Поради овие причини, а и поради тоа што се бараше појдовна точка алтернативна на Галичник, Маврово или Болетин, ПСК Макпетрол реши да ја реализира акцијата за искачување на Карбула преку Сенце. Она што најмногу треба да се внимава кога му се пристапува на врвот во пролетниот... read more
30-31.03.2019 Солунска Глава

30-31.03.2019 Солунска Глава

Викенд на Јакупица, Солунска Глава Сабота 30 Март, 8 часот, 11 луѓе, членови на ЗПСК Макпетрол и Фри Хајкерс-Неготино, подготвени за викенд на Јакупица. Тргнавме по широкиот колски пат со цел извори на река Бабуна. Како логистика имавме и џип кој ги носеше ранците (хедонистичките реквизити) до дом. После 6 км, од главниот пат се издвојува планинарска патека во десно, која води до водопадот и изворите на река Бабуна. Се упативме во тој правец. Патеката беше видно и прегледно маркирана со црвено бела хоризонтална маркација се до водопадот каде ја направивме и паузата за кафе. Малку потаму беа и изворите и пештерата. Патеката до пештерата беше проодна и сигурна, па и неа ја посетивме. Враќањето беше по истата патека и по колскиот пат се до планинарскиот дом Чеплес. Се пријавивме кај домарот уредно си плативме и си ги добивме однапред резервираните места во стариот дел од домот. Во домот се е по старо, како од времето. Дури и кујната ја има истата улога како од времето, па имавме можност да си спремиме соодветна вечера и да уживаме во истата без било какви забелешки од страна на новиот домар. Недела 31 Март, 6 часот, 11 луѓе + двајца кои изразија желба да ни се придружат. Првичниот договор беше да се движиме по зимската патека, но по разговорот со локалните планинари кои ги затековме во домот и домарот, одлучивме да одиме по летната патека. Првиот контакт со снегот го имавме малку пред долна Бабина дупка. Снегот го имаше тук-тек и бидејќи сеуште беше рано утрото, беше солидно цврст, без реална потреба од користење дерези. Над долна Бабина дупка маркираната патека беше... read more
Кадиица и Лута

Кадиица и Лута

Чудна пролет на планината Бабуна. Ако ги занемариме пупките во непосредната близина на селото Ореов Дол, ќе мислевме дека сме дошле за време на сушна есен. Рекичките беа тука, но оскудни со вода како да е лето. Зимата штотуку си замина, а снег речиси и да немаше. Меѓу сите овие нелогичности и променливости имаше една константа – пределите што ги поминавме беа прекрасни како и секогаш, без разлика на сезонските услови. Во 7.30 тргнавме од селската чешма што одвај „капеше“, принудувајќи нѐ да го оставиме големото шише да се наполни додека да се вратиме. По речиси 8 часа поминати во релативно лесно пешачење без воопшто да сретнеме некого, по патеки кои секоја година се повеќе се „губат“, се вративме на истото место. Шишето одамна беше полно, а се наполнија и нашите души од прекрасните понуди на овие предели на... read more

Архива