НА КРАЈ НА СВЕТОТ

НА КРАЈ НА СВЕТОТ

„Каде бевте?“ „На крајот на светот“, им кажувавме на пријателите. „Where are you from?“ – не прашуваа патем. „From Macedonia“, им одговаравме. „Where is that?“ – се интересираа. „FIN DEL MONDO“, „На другиот крај на светот“ им објаснувавме со смеење. И навистина бевме крај на светот. Скопје – Солун – 5 часа. Солун – Истанбул – 1 час. Истанбул – Сао Паоло – 12 часа. Сао Паоло – Буенос Аирес – 2 часа. Буенос Аирес – Ушуаја – 4 часа. Побрзо ќе стигневме на друга планета. Во авионите јадевме, спиевме и се дружевме со луѓе од цел свет. Со студентка од Чешка која во Буенос Аирес ќе учи шпански јазик; со аргентинката Ноелиа која ни го откри танго клубот „La Viruta“ во Буенос Аирес каде што уживавме во тангото до рано наутро; со стујардот Енгин од Turkish Airlines чија баба била од Куманово, со бразилци кои во Истанбул пресадуваа коса. Во Патагонија се запознавме и со полјаците Ева и Јацек кои со возило шетаат низ светот; со стружанката Малидона која самата шеташе низ Патагонија; со германците Кристијан и Ева кои се качуваа на Фиц Рој; со Фредерик од Данска кој автостопираше и бараше хуманост низ светот; со Надав од Израел кој имаше направено перфектни фотографии од врвовите Торес дел Паине и со Џули од Австралија која беше на Антарктик. Но, најмногу ми се допадна што уште подобро се запознав со луѓето со кои тргнав во Патагонија. Со Лиле, Наташа, Климентина, Димитар и Валерјан. Такво дружење, смеење, пеење одамна немам видено на некоја тура. Патагонија е голема област во јужниот дел на Јужна Америка, многу ветровита, поделена меѓу Аргентина и... read more
Зимски камп, Церипашина, 13-14.01.2018

Зимски камп, Церипашина, 13-14.01.2018

Сабота 13,01,2018г, 6:00ч. зборно место бензиска Макпетрол на излез од Скопје… Учесници: Рики, Петар, Тоше, Маја, Јојо, Томе, Дејан, Симона, Ели Не паметам точно кој ден беше, но точно паметам дека идејата ноќ на Церипашина направи поп ап во една групна порака на месинџер. Веднаш започна прелистувањето на веб страните со метеролошки информации. Интересно…Ќе замрзнам, ама ќе одам да го доживеам замрзнувањето. На брзина се преслушавме, кој што има од опрема и прецизиравме детали. На Шапка (1780мнв.) бевме некаде околу 8,30ч. Чевли, дерези,скии,ранци… Кога ги намонтиравме ранците на грб сфативме дека се прилично тешки. Но, што е тука е, мора да се однесе. Тргнавме. Времето воопшто не беше нит ветувачко, нит идеално. Вееше снег, небото беше потполно затворено, магла… Набрзо го фативме ритамот на движење кое се повеќе личеше на каскање. Но нели, на долги релации темпото треба да е такво, па заклучокот беше дека е идеално. Имаше тазе наврнат снег, доволно за да треба да се разгазува. Правецот беше само угоре кон целта. Дуваше западно ветре, доволно за да ти ја заледи целата западна страна од телото. Си велев, “ах ова западново уво скроз ми замрзна”. Така окупирана од своите мисли,  после 2 ипол часа пешачење, пред мене се истопорија тарабите. Се насетува целта. И тогаш во пресрет се појавија четворица бордери, со кои за малку ќе се судревме поради густата магла. Се качиле со жичарата која повремено работи. Ете не. Церипашина 2400мнв, Шар Планина Столбовите на жичарата, како и куќичката беа налепени со снег, како немој несмасно да го нафрлил врз нив. Нашите придружници, двата шарпланинци кои не следеа цел пат,си го најдоа своето место. Едното  мирно... read more
ИЗВЕШТАЈ од акцијата ЉУБОТЕН 2017

ИЗВЕШТАЈ од акцијата ЉУБОТЕН 2017

Искачувањето на Љуботен во чест на 13 Ноември – денот на град Скопје оваа година беше јубилејно десето по ред откако званично започнавме да го промовираме и реализираме. Како и секоја година акцијата беше навреме објавена и отворена за учество на сите планинарски друштва и поединци. За жал временската прогноза претходните денови беше непогодна па затоа изостана помасовно присуство. Но, за среќа на учесниците временските прилики и во саботата и во неделата се покажаа одлични! Добрите луге ги следи добро време! Неделното утро беше сончево и без магла, со температура која беше и повисока во однос на просечната за овој период од годината. Автобусите со учесниците тргнаа од Скопје нешто после 6ч. и околу 7:30ч пристигнаа во Старо Село. Отаму во организирана колона учесниците предводени од планинарските водичи тргнаа кон планинарскиот дом Љуботен каде пристигнаа околу 9:30 – 10:00ч. На платото пред домот ги чекаше топол чај. После краткиот одмор колоната продолжи кон врвот Љуботен 2498м. На тој дел од патеката беа распоредени петмина планинарски водичи со радиостаници кои внимаваа искачувањето да тече во најдобар ред. На моменти падините ги покриваше магла, пред и на самиот врв имаше снег и дуваше засилен ветер но за цело време беше сончево и искачувањето се одвиваше нормално. Што се однесува до бројот на учесниците, по моја проценка ги имаше повеќе од 400. Дојдоа учесници од Скопје, Тетово, Куманово, Гевгелија, Велес, Врање, Белград… Врвот беше ,,затворен,, во 13:15ч и водичите започнаа со спуштање кон планинарскиот дом опоменувајќи ги оние кои сеуште се качуваа дека безбедноста налага да прекинат со качување и да се вратат во домот. На оние кои несакаа да послушаат им... read more
Пирин Треил 2017

Пирин Треил 2017

Пирин е наш… Или нивни… Чиј ли е? Преубав е. Сите си го сакаат за себе. Секој со различна цел, и од различни побуди. Но дали секој го заслужува, се прашувам? Кога сакаш нешто, даваш одредена жртва за тоа, треба и да го заслужиш. Кога бараш треба и да дадеш за возврат. Ако го сакаш треба и да го чуваш и негуваш. Трета година по ред во ова исто време ги поминувам овие педесетина километри и секој пат се трудам да сфатам како може на толкава дистанца, три дена трeкинг, да не видам ниту едно книвче, опушок, некаква амбалажа или било што, што би ми асоцирало на цивилизација. А луѓе безброј… И тоа во нормален викенд. Зачудувачки. Домови  скоро на секое езеро, а езера „рој“, и сите полни. Не може место да се најде. Патеки извонредно маркирани со видливи ознаки (летни, зимски), табли со информации, прекрасни шуми, ниту едно дрво исечено… … И така одиме по змиулестата патека која спојува две езера, беа тоа Окото и Рибното, чинам,  и некој рече: замислете на што би личела планинава кога би била во Македонија?!… Најискрено, не би можел ни да помислам, ниту пак сакам… Годинешнава замисла да се помине истата маршрута како неколку пати до сега не успеавме да ја реализираме, бидејќи не успеавме да резервираме места во првиот дом каде требаше да отседнеме првата ноќ. Како пари да делат по домовите… Веројатно така би искоментирал некој наш урбан каубој чии воздишки ги предизвикуваат убавините на Скопје 2014.  Хижа Јаворов, еден од најубавите домови во кои сум престојувал до сега, нешто како Мериот би рекол, на наше големо жалење беше преполн... read more
Тур де Словенија и Италија – планинска бајка по врвовите на Јулиските Алпи

Тур де Словенија и Италија – планинска бајка по врвовите на Јулиските Алпи

За Словенија е речено: „Кога Господ ја создал земјата и почнал да ги расфрла убавините насекаде по неа, неговата торба се скинала и сите богатства се истуриле на едно место, на ова парче земја.“ По шестдневното дишење со полни гради заедно со планината, не би можеле да се согласиме повеќе со таа карактеризација. Јулиските Алпи се поезија од планина. Од Скопје тргнавме седуммина во комбенцето на Outdoor Adventure, створено за авантури и убави екипи: Горан Николоски (водич и организатор), Стојан Хаџи-Јефтимов (помошник водич и поддршка за превоз), Ангелина Атанасова, Христијан Ивановски, Ивана Герчакова, Снежана Велјановска, Елена Ѓорѓиевска (јас), две лубеници, две гајби со праски и една со кајсии 😊 и полно комбенце со убаво расположение, со план да ги искачиме петте највисоки врвови на Јулиските Алпи (Мал и Голем Триглав, Монтаж, Шкрлатица и Мангарт), од 8-ми до 14-ти јули 2017. Пристигнавме во Словенија доцна навечер, па веднаш се фрливме на спиење во Тонкина куќа, на патот кон превојот Вршич, највисокиот превој во Словенија. Додека возевме по серпентините нагоре кон куќата, Горан ни објаснува дека овој пат бил всушност еден од најтешките сегменти на некогашната велосипедска „Трка низ Југославија“. Во раните утрински часови ја напуштивме куќата и со комбето се упативме кон Италија. Преку Тарвисио, стигнавме до долината во близина на скијачкиот центар Села Невеа, на платото наречено Altipiano del Montasio na 1450 м.н.в. каде започна нашето качување кон првиот врв од петте планирани на нашата тура – Jof di Montasio или Монтаж (2754 м.н.в.). Тргнавме со лабави мисли и малку несвесни за предизвикот што нè чека. Наместо тура од 3 часа, денот ни приреди изненадување кое ги стави на... read more
Кавказ 2017 година, Елбрус 5642 м. и Казбек 5047 м.

Кавказ 2017 година, Елбрус 5642 м. и Казбек 5047 м.

… За миг помислив дека емоциите, љубовта, желбата и потребата од планина се губат, се трошат како многу работи во животот, па ми се виде, уште додека траеше експедицијата на Кавказ, дека по ова нема да можам да помислам на планина, барем до крајот на месецот. Ама ете, на пат кон дома, сé уште со грчеви во нозете, со хроничен замор и ненаспаност, додека го чекам долго очекуваниот ручек во еден ресторан во Степантсминда во Грузија, замелушен од пријатните звуци на некои чудни етно инструменти на кои што свиреа група млади луѓе од Франција, во ретките моменти со ви-фи пристап дознавам за наредната клупска акција на Проклетије. Mоментално заборавам на сé што сум кажал и помислил до претходниот момент и, ете ме, по само едно деноноќие, по четврти пат, пак на Проклетије… Прекрасна тура, прекрасно друштво, едноставно не смееше да се пропушти, но за тоа потоа… Кавказ 2017, што да се каже, а да не се испушти нешто, и во исто време да се остане концизен, ненаметлив, интересен, информативен. Затоа, нека биде ова еден вид водич, полн со сите потребни информации и препораки за сите оние што сакаат за првпат да се упатат во тој правец. На 14 јули 2017 година, во организација на ПСД Макпетрол, во петок во претпладневните часови, петчлената екипа во состав: Елена Џекова, Ирина Дишовска, Дарко Вуловиќ, Тодор Ивановски и Петар Герасимов, четири членови на ПСД Макпетрол и еден член od ВАК Анапурна, тргнавме со прецизно зацртан план и одредено време на патување, пристигнување, претходно извршени резервации за попатни ноќевања, точно определен редослед на ноќевања во домовите, план за аклиматизација, предвидени денови за искачување на... read more
Пинд – Тимфи, Грција (26-28 август)

Пинд – Тимфи, Грција (26-28 август)

За мене убавината во планинарењето е во истражувањето – да се посетат нови места, да се најдат нови патеки, да се запознае и научи нешто ново. На Пинд бевме пред 5 години но ова место со својата посебност заслужува повторно да се посети. Минатиот пат останаа некои делови непосетени, така да имавме мотив зошто да дојдеме пак. И сега останаа некои места непосетени па можно е по некоја година пак да дојдеме да ги дооткриеме. За Пинд може да се прочита на Wikipedia или да се најдат информации од други извори. Накратко – тоа е планински масив на западниот дел од Грција и претставува продолжение на Динаридите, Проклетије и албанските планини. Пинд е составен од неколку планини – Тимфи, Цумерка, Лакмос, Какардица, Грамос… Ние го посетивме Тимфи – тоа е северо-западен Пинд.   Екипата брои 28 души – 26 со мини-бусот и двајца со сопствено восило. Поаѓаме од Скопје во петокот на полноќ. Ноќно возење – малку заморно но тоа е жртвата што ја правиме за да извлечеме максимум од овој продолжен викенд. Пристигаме во 9:30 во селото Микро Папиго. Малку подоцна од планот. Селото се наоѓа на околу 950 m надморска височина. Поаѓаме кон домот Астрака кој е на 1950 m. Планот да стигнеме до домот за 3 часа наскоро гледаме дека нема да се оствари. Не фати топлото време и движењето е потешко. Товарот од ранците дополнително го отежнува искачувањето. За среќа на неколку места има чешми и убаво направени одмаралишта па со неколку одмори се искачуваме до домот за околу 5 часа. Домот се наоѓа на прекрасно место, под врвот Астрака, на едно седленце. Може да... read more
ZUCKERKUTL (3507мнв)  Австрија

ZUCKERKUTL (3507мнв) Австрија

Водич/Организатор: Александар Буцевски  ПСД Макпетрол Цел: ZUCKERKUTL (3507мнв)  Тирол Австрија Датум: 18.07.2017-19.07.2017 Насока: Солден (Австрија) 1350мнв – Хилдесхеимерхутте (2899мнв) – Зуцкеркутл (3507мнв) Тежина: почеток: пешачење   средина: пешачење наврска на глечер крај: лесно качување карпа тежина 2. Висинска разлика: ден 1, солден – хилдесхеимерхутте (1540м),  време: 6 часа, должина 12.6км. ден 2, хилдесхаимерхутте – зуцкеркутл (610м). време: 6 часа, должина 8.4км. Потребна опрема: дерези, цепин, појас, кацига, јаже и неколку комплети.                 Зуцкеркутл е врв кој се наоѓа во Австрија висок 3507м и е највисок врв во делот од алпите наречен Стубаи Алпи и четврт по височина во Австрија.                 Акцијата започна на 17 јули 2017 г. кога трочлена екипа од псд макпетрол (јас Александар Буцевски, Никола Настевски и Дарко Петрушевски) се упативме кон Австрија поточно во селото Солден каде сместувањето беше во  камп и каде ги започнавме подготовките за акцијата. Кампот Винкл се наоѓа во селото Солден и за сместување нема резервации на интернет  туку се оди директно на лице место. Цената за престој е околу 10 евра по човек на ден и скоро секогаш во летниот период се наоѓа слободно место.                 Вторник 18.јули 2017. Планот за овој ден беше да се стигне до Хилдесхаимерхутте на 2899мнв. Патеката кон врвот започнува од селото Солден на околу 1350мнв со минибус кој ве носи до местото фиеглгестхаус на 1956мнв (13 евра по човек) и ви заштедува околу 2 часа пешачење. Поради недоразбирање со возниот ред го испуштивме минибусот и бидејќи го имавме целиот ден пред нас тргнавме полека кон домот Хилдесхеимерхутте 2899мнв. Патеката до домот води низ стрмни живописни предели низ кои течат многу потоци и помали реки кои ги... read more

Архива