Цопузи, Голем Крчин, Турен Камен

Цопузи, Голем Крчин, Турен Камен

Во утринските часови на 20 мај, платото пред некогашната караула (сега реконструирана како Бигорски Скит “Свв. Кирил и Методиј”) над селото Битуше беше почетна точка за искачување на Голем Крчин за педесетина планинари во организација на неколку планинарски друштва. За голем дел од нив ова беше една од ретките можности да се посетат прекрасни предели движејќи се по солидно обележани патеки. Од друга страна пак, поголемиот дел од учесниците од групата организирана од старана на ПСД Макпетрол, добија и многу повеќе – прекрасни водопади, извори, карпи, езерца, шума и терен по кој речиси и да не стапнала човека нога. Првата цел за тој ден беа прекрасните крчински водопади познати како Цопузи, кои најдобро можат да се доживеат во овој период од годината кога се топи снегот на потегот северозападно од Голема Краста (2118 м.н.в.). Дотаму се стига по половина час (вкупно час и пол од стартот пред скитот) напуштајќи ја главната патека што води до Голем Крчин кај ливадата и одејќи по стрмно беспатје во насока на северниот дел на карпата. Втората цел, врвот Голем Крчин беше исто така искачен на помалку вообичаен начин, од северната страна, при што повторно во најголем дел групата се движеше по стрмен терен, на неколкупати „пресечен“ од лавини, во долниот дел со густа вегетација, а погоре со снег. По искачувањето на врвот (2 часа сметајќи од под водопадите), оние кај кои се почувствува поголем замор се вратија преку главната патека, додека другите продолжија кон третата цел за тој ден – Турен Камен –  поминувајќи питоми тревнати предели со снег, езерца и потоци и по 3-3.5 часа се вратија преку одлично обележаната патека што... read more
ЗИМСКА ШКОЛА 2018 ПСД МАКПЕРТОЛ

ЗИМСКА ШКОЛА 2018 ПСД МАКПЕРТОЛ

На 14 јануари 2018 година, на Попова Шапка, беше одржана третата по ред Зимска Школа на планинарско спортското друштво Макпетрол од Скопје. 60-тина учесници, од целосни почетници, до искусни планинари, учествуваа во практичната примена на зимската техничка опрема и техниката на движење во зимски услови под надзор на регистрираните планинарски водичи: Никола Доновски, Стојан Хаџијевтимов, Петар Герасимов, Марјан Милановски, Деан Ивановски, Владимир Трповски и Горан Николоски. Учесниците на Зимската школа користеа своја техничка планинарска опрема, но, и техничка планинарска опрема обезбедена од ПСД Макпетрол: дерези, цепини, шлемови, појаси, јажиња, карабинери, дрезги. Во првиот дел од Школата, на падината во близина на хотелот „Бора“ на Попова Шапка, на учесниците им беа покажани: движење по снег и употреба на планинарски стапчиња, употреба на дерези, употреба на цепин, движење со дрезги, изработка на снежен профил. Секој од учесниците повеќепати го проба покажаното. Во попладневниот дел од Школата учесниците вежбаа движење во наврска по стрмен терен и спречување на падови со цепин. Напишал: Горан Николоски Фотографии: од учесниците.      ... read more
КОМОВИ (20 – 23 октомври, 2017)

КОМОВИ (20 – 23 октомври, 2017)

Црна Гора има неколку планински масиви со врвови над 2.400 метри; Проклетије, Дурмитор и Комови. Масивот Комови се наоѓа во југоисточниот дел на Црна Гора, опкружен со планината Беласица, со Кучките планини и со Проклетије. Највисоките врвови на масивот Комови се Кучки Ком (2.487 м.), Среден Ком (2.483 м.), Љеворечки Ком (2.496 м.) и Васојевачки Ком (2.461 м.). Најкратко (околу 2 до 2:30 часа од еко катунот Штавна) е искачувањето на Васојевачки Ком (2.461 м.). Подолго (до 4 часа) и понапорно е искачувањето на Љеворечки Ком (2.496 м.), а најнапорно и најдолго (4 часа) е искачувањето на Кучки Ком (2.487 м.). Среден Ком (2.483 м.) е за 4 метри понизок од Кучки Ком и е поврзан со него со опасен гребен. Од Скопје до висорамнината Штавна во Црна Гора се стигнува преку Косово (Приштина и Пеќ) – Рожаје – Беране – скршнување пред Андријевица кон превојот Трешњевик (1.570 м.) и потоа уште 4 км до еко катунот Штавна на 1.787 м., во вкупна должина од околу 270 км во еден правец. Еко катунот Штавна е комплекс од 10 современи куќички (со по 5, односно, со 6 кревети, кујна, бања), ресторан и прекрасен поглед кон врвовите на Комови.   Кучки Ком Од еко катунот Штавна води обележана патека до раскрсницата каде што планинарските патоказите ги покажуваат насоките на патеките кон врвовите. Патеката кон Кучки Ком води преку сипар и зимзелена шума до Челото на Меѓукомље и до превојот Меѓукомље. Меѓу Кучки и Васојевачки Ком се наоѓа цирк, пространа камена долина во која некогаш имало глечер. До врвот Кучки Ком успонот е тежок и на места, опасен. Дел од обележаната патека... read more
Бел Врв, Црна Чука

Бел Врв, Црна Чука

На 22.4.2018 временските услови на северните делови на Кораб беа повеќе од идеални – кристално чисто време, речиси без ветер, со утринска температура под нулата доволна за да го стврдне снегот кој се уште го имаше во големи количини, како и релативно топло време во остатокот од денот за да овозможи пријатно планинарење. Тие беа предуслов за успешно изведување на акцијата кон Бел Врв (2532 м.н.в.) и кон Црна Чука (2572 м.н.в.) во организација на Дарко Трајковски и Велимир Граоркоски. Останатите два услови беа исто така исполнети – одлична екипа од кондициски и ментално спремни учесници, како и успешното поминување на патот од Ајдарова Ливада до караулата Победа во услови кога на неколку места е оштетен од надојдените води и кој е причина зошто овие делови на Кораб се ретко посетени во овој период од годината. Акцијата започна малку пред 7.00 од мостот на реката Штировица кај Стрезимир, во првиот дел по патеката што води од долината на Штировица до некогашното бачилото под областа Ќуселија, а потоа речиси до крајот во најголем дел по снег. И покрај незгодниот терен, целата група успеа да се искачи на Бел Врв во 10.30, а потоа без никакви проблеми и на Црна Чука во 12.00. Враќањето заврши во 15.30 преку Нистровски Кораб и бачилото Беланџа после речиси 15 поминати километри. Во продолжение фотографии и... read more
НА КРАЈ НА СВЕТОТ

НА КРАЈ НА СВЕТОТ

„Каде бевте?“ „На крајот на светот“, им кажувавме на пријателите. „Where are you from?“ – не прашуваа патем. „From Macedonia“, им одговаравме. „Where is that?“ – се интересираа. „FIN DEL MONDO“, „На другиот крај на светот“ им објаснувавме со смеење. И навистина бевме крај на светот. Скопје – Солун – 5 часа. Солун – Истанбул – 1 час. Истанбул – Сао Паоло – 12 часа. Сао Паоло – Буенос Аирес – 2 часа. Буенос Аирес – Ушуаја – 4 часа. Побрзо ќе стигневме на друга планета. Во авионите јадевме, спиевме и се дружевме со луѓе од цел свет. Со студентка од Чешка која во Буенос Аирес ќе учи шпански јазик; со аргентинката Ноелиа која ни го откри танго клубот „La Viruta“ во Буенос Аирес каде што уживавме во тангото до рано наутро; со стујардот Енгин од Turkish Airlines чија баба била од Куманово, со бразилци кои во Истанбул пресадуваа коса. Во Патагонија се запознавме и со полјаците Ева и Јацек кои со возило шетаат низ светот; со стружанката Малидона која самата шеташе низ Патагонија; со германците Кристијан и Ева кои се качуваа на Фиц Рој; со Фредерик од Данска кој автостопираше и бараше хуманост низ светот; со Надав од Израел кој имаше направено перфектни фотографии од врвовите Торес дел Паине и со Џули од Австралија која беше на Антарктик. Но, најмногу ми се допадна што уште подобро се запознав со луѓето со кои тргнав во Патагонија. Со Лиле, Наташа, Климентина, Димитар и Валерјан. Такво дружење, смеење, пеење одамна немам видено на некоја тура. Патагонија е голема област во јужниот дел на Јужна Америка, многу ветровита, поделена меѓу Аргентина и... read more
Зимски камп, Церипашина, 13-14.01.2018

Зимски камп, Церипашина, 13-14.01.2018

Сабота 13,01,2018г, 6:00ч. зборно место бензиска Макпетрол на излез од Скопје… Учесници: Рики, Петар, Тоше, Маја, Јојо, Томе, Дејан, Симона, Ели Не паметам точно кој ден беше, но точно паметам дека идејата ноќ на Церипашина направи поп ап во една групна порака на месинџер. Веднаш започна прелистувањето на веб страните со метеролошки информации. Интересно…Ќе замрзнам, ама ќе одам да го доживеам замрзнувањето. На брзина се преслушавме, кој што има од опрема и прецизиравме детали. На Шапка (1780мнв.) бевме некаде околу 8,30ч. Чевли, дерези,скии,ранци… Кога ги намонтиравме ранците на грб сфативме дека се прилично тешки. Но, што е тука е, мора да се однесе. Тргнавме. Времето воопшто не беше нит ветувачко, нит идеално. Вееше снег, небото беше потполно затворено, магла… Набрзо го фативме ритамот на движење кое се повеќе личеше на каскање. Но нели, на долги релации темпото треба да е такво, па заклучокот беше дека е идеално. Имаше тазе наврнат снег, доволно за да треба да се разгазува. Правецот беше само угоре кон целта. Дуваше западно ветре, доволно за да ти ја заледи целата западна страна од телото. Си велев, “ах ова западново уво скроз ми замрзна”. Така окупирана од своите мисли,  после 2 ипол часа пешачење, пред мене се истопорија тарабите. Се насетува целта. И тогаш во пресрет се појавија четворица бордери, со кои за малку ќе се судревме поради густата магла. Се качиле со жичарата која повремено работи. Ете не. Церипашина 2400мнв, Шар Планина Столбовите на жичарата, како и куќичката беа налепени со снег, како немој несмасно да го нафрлил врз нив. Нашите придружници, двата шарпланинци кои не следеа цел пат,си го најдоа своето место. Едното  мирно... read more
ИЗВЕШТАЈ од акцијата ЉУБОТЕН 2017

ИЗВЕШТАЈ од акцијата ЉУБОТЕН 2017

Искачувањето на Љуботен во чест на 13 Ноември – денот на град Скопје оваа година беше јубилејно десето по ред откако званично започнавме да го промовираме и реализираме. Како и секоја година акцијата беше навреме објавена и отворена за учество на сите планинарски друштва и поединци. За жал временската прогноза претходните денови беше непогодна па затоа изостана помасовно присуство. Но, за среќа на учесниците временските прилики и во саботата и во неделата се покажаа одлични! Добрите луге ги следи добро време! Неделното утро беше сончево и без магла, со температура која беше и повисока во однос на просечната за овој период од годината. Автобусите со учесниците тргнаа од Скопје нешто после 6ч. и околу 7:30ч пристигнаа во Старо Село. Отаму во организирана колона учесниците предводени од планинарските водичи тргнаа кон планинарскиот дом Љуботен каде пристигнаа околу 9:30 – 10:00ч. На платото пред домот ги чекаше топол чај. После краткиот одмор колоната продолжи кон врвот Љуботен 2498м. На тој дел од патеката беа распоредени петмина планинарски водичи со радиостаници кои внимаваа искачувањето да тече во најдобар ред. На моменти падините ги покриваше магла, пред и на самиот врв имаше снег и дуваше засилен ветер но за цело време беше сончево и искачувањето се одвиваше нормално. Што се однесува до бројот на учесниците, по моја проценка ги имаше повеќе од 400. Дојдоа учесници од Скопје, Тетово, Куманово, Гевгелија, Велес, Врање, Белград… Врвот беше ,,затворен,, во 13:15ч и водичите започнаа со спуштање кон планинарскиот дом опоменувајќи ги оние кои сеуште се качуваа дека безбедноста налага да прекинат со качување и да се вратат во домот. На оние кои несакаа да послушаат им... read more
Пирин Треил 2017

Пирин Треил 2017

Пирин е наш… Или нивни… Чиј ли е? Преубав е. Сите си го сакаат за себе. Секој со различна цел, и од различни побуди. Но дали секој го заслужува, се прашувам? Кога сакаш нешто, даваш одредена жртва за тоа, треба и да го заслужиш. Кога бараш треба и да дадеш за возврат. Ако го сакаш треба и да го чуваш и негуваш. Трета година по ред во ова исто време ги поминувам овие педесетина километри и секој пат се трудам да сфатам како може на толкава дистанца, три дена трeкинг, да не видам ниту едно книвче, опушок, некаква амбалажа или било што, што би ми асоцирало на цивилизација. А луѓе безброј… И тоа во нормален викенд. Зачудувачки. Домови  скоро на секое езеро, а езера „рој“, и сите полни. Не може место да се најде. Патеки извонредно маркирани со видливи ознаки (летни, зимски), табли со информации, прекрасни шуми, ниту едно дрво исечено… … И така одиме по змиулестата патека која спојува две езера, беа тоа Окото и Рибното, чинам,  и некој рече: замислете на што би личела планинава кога би била во Македонија?!… Најискрено, не би можел ни да помислам, ниту пак сакам… Годинешнава замисла да се помине истата маршрута како неколку пати до сега не успеавме да ја реализираме, бидејќи не успеавме да резервираме места во првиот дом каде требаше да отседнеме првата ноќ. Како пари да делат по домовите… Веројатно така би искоментирал некој наш урбан каубој чии воздишки ги предизвикуваат убавините на Скопје 2014.  Хижа Јаворов, еден од најубавите домови во кои сум престојувал до сега, нешто како Мериот би рекол, на наше големо жалење беше преполн... read more

Архива